غزل شماره 76

فال حافظ

جز آستان توام در جهان پناهی نیست

سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست

عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم

که تیغ ما به جز از ناله‌ای و آهی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم

کز این بهم به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر

بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

غلام نرگس جماش آن سهی سروم

که از شراب غرورش به کس نگاهی نیست

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن

که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست

عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن

که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

چنین که از همه سو دام راه می‌بینم

به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست

خزینه دل حافظ به زلف و خال مده

که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: من پناهگاهی جز درگاه تو ندارم و سر من جز آستانه تو، محل بازگشتی ندارد.

بیت 2: آنگاه که دشمن، شمشیر کشد من سپر را انداخته و تسلیم میشوم زیرا که شمشیر ما جز ناله و آه نیست.

بیت 3: چرا از کوی شراب خانه روی بگردانم در حالی که بهتر از این، در جهان رسم و شیوه ای نیست؟

بیت 4: اگر روزگار به خرمن عمر من، آتش بزند هیچ اهمیت ندارد، به او بگو بسوزاند زیرا عمر نزد من به اندازه پر کاهی ارزش ندارد.

بیت 5: من بنده آن سرو بلند قامت با آن چشمان افسونکارش هستم که از سرمستی غرور، به کسی توجه نمی کند.

بیت 6: ای یار، در پی آزار کسی مباش و هر چه دلت میخواهد انجام بده زیرا در مذهب ما جز مردم آزاری، هیچ چیز گناه نیست.

بیت 7: ای پادشاه سرزمین زیبایی، دوال لگام را باز پس کش زیرا که بر سر هر راهی، دادخواه و ستمدیده ای هست.

بیت 8: اینگونه که من از همه جهت، بر سر راه خود دام میبینم، بهتر از آنکه زلفش مرا حمایت کند، پناهگاهی نمی بینم.

بیت 9: گنجینه دل حافظ را به هر زلف و خالی مده زیرا که چنین کارهایی (دلبری) در حد و اندازه هر زلف و خال سیاهی نیست.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

بیت 9:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

دل به کسی باخته‌اید و جز او هیچ‌کسی را نمی‌بینید. افسرده و رنجور گشتید و رغبتی برای تلاش ندارید. امید خوشحالی و عوض کردن حال‌وروز خود را از دست دادید. دل‌خوشی برای زندگی ندارید و نالان گشته‌اید. در راه به دست آوردن مقصود، تمام تلاش خود را کرده‌اید و چیزی به دست نیاورده‌اید. بهتر این است که دست از آزار و رنجش دیگران بردارید و به خدا توکل کنید این‌چنین نافرمانی کردن باعث آسیب بیشتر به خود شماست. نمی‌توانید راه نجات پیدا کنید و این اشتباه از بینش شماست. بهتر است تا دیر نشده از هوای نفس دست‌بردارید و افسار زندگی را به دست بگیرید تا خداوند یاری‌تان کند. ان‌شاءالله