غزل شماره 67

فال حافظ

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست

جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است

تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد

راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می‌دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد

که دل نازک او مایل افسانه کیست

یا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبین

در یکتای که و گوهر یک دانه کیست

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو

زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: خدایا این شمع روشنی بخش و محبوب زیبا از کدامین سراست؟ و بپرسید این که جان ما را سوزانید محبوب و معشوق چه کسی است؟

بیت 2: او که اکنون دین و دلم را ویران و خراب کرده است در کنار که به خواب می رود و با چه کسی همخانه است؟

بیت 3: شراب سرخ لب یار – که هرگز از لب من دور مباد – شراب مستی بخش روان کیست و با چه کسی پیمان بسته که پیمانه ده او باشد؟

بیت 4: به خاطر خدا بپرسید که سعادت همصحبتی با آن شمعی که پرتوش نیکبختی است، با اجازه کیست؟

بیت 5: همه او را می فریبند و معلوم نیست که دل نازک او به کدام افسانه و افسونی مایل است؟

بیت 6: خداوندا آن که چون شاه است و چهره ای تابان چون ماه و پیشانی پرفروغی چون زهره دارد در دانه چه کس و گوهر بی همتای کیست؟

بیت 7: من گفتم که دریغ از دل پریشان حافظ که بدون تو است و او در حالی که زیر لب میخندید گفت که او دیوانه چه کسی است؟

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

دل به کسی بسته‌اید که وفایی به شما نکرده و در پی یار دیگری رفته است. مدام به او فکر می‌کنید. حسرت وصال او به سر می‌برید و همه‌چیز را درگرو مهر و محبت و می‌دانید؛ اما او به هیچ‌کس وفا نمی‌کند و هیچ تعهدی به کسی ندارد. بیهوده در حسرت او به سر نبرید و خود را از این بابت اذیت نکنید؛ زیرا کسی که وفای به عهد خود ندارد و لایق دل بستن و انتظار کشیدن نیست.