حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 57

غزل شماره 57

فال حافظ

آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست

گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی

او سلیمان زمان است که خاتم با اوست

روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک

لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست

خال مشکین که بدان عارض گندمگون است

سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست

دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران

چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل

کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

حافظ از معتقدان است گرامی دارش

زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

نماز و ایمان فراموشتان نشود. زمانی به وصال یار و حاجتتان می رسید که تمام سعی و تلاشتان را به کار ببندید. با خیالبافی و حسرت کشیدن کاری از پیش نمی بری و به هیچ مقام و منزلتی نمی رسی. این طوری به جای عقل، جهالت به سراغتان می آید و ایمانت هم کم می شود. پس تلاش کن که کارها بر وفق مراد شما می شود انگاری دوباره متولد شده ای. مطمئن باش خوشبخت و موفق می شوی.