حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 53

غزل شماره 53

فال حافظ

منم که گوشه میخانه خانقاه من است

دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک

نوای من به سحر آه عذرخواه من است

ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله

گدای خاک در دوست پادشاه من است

غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست

جز این خیال ندارم خدا گواه من است

مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی

رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی

فراز مسند خورشید تکیه گاه من است

گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ

تو در طریق ادب باش گو گناه من است

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، بسیار انسان وارسته و با ایمانی هستید و جز بندگی برای خداوند به چیز دیگری فکر نمی کنی. به خاطر اتفاق پیش آمده غمگین هستی. مورد امتحان الهی قرار گرفته ای اما این بار نیز چون دفعات گذشته از دام شیطان رهایی می یابی و راه درست را پیدا می کنی. مرادی در دل داری که برای رسیدن به آن دست به درگاه خداوند بلند کرده ای و از او می خواهی تا موانع را از سر راهت بردارد. تو در راه رسیدن به مقصودت حرکت کن، خداوند خود به حرکت تو برکت می دهد اما هنگام رسیدن به مقصود نذری را که در دوران غم کرده ای فراموش نکن.