حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 4

غزل شماره 4

فال حافظ

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

شکرفروش که عمرش دراز باد چرا

تفقدی نکند طوطی شکرخا را

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل

که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر

به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست

سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی

به یاد دار محبان بادپیما را

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب

که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ

سرود زهره به رقص آورد مسیحا را

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

آرزویی دارید که شب و روز به آن فکر می کنید. شما کار را به خدا واگذار کن و خوشحال باش که اگر دشمن رحم و ترحم ندارد ولی خداوند متعال چاره ساز و مهربان است. به هرکسی دل خوش مکن و حرفهای فریبنده آنها را مخور که چیزی جز حقارت و سر شکستگی برایت نمی آورد. از شر شیطان به خدا پناه ببر، جز خدا کسی با تو نیست. از خداوند کمک بخواهید وخودتان همت کنید. پایان شب سیه سپید است. ان شاء الله.