غزل شماره 282

فال حافظ

ببرد از من قرار و طاقت و هوش

بت سنگین دل سیمین بناگوش

نگاری چابکی شنگی کلهدار

ظریفی مه وشی ترکی قباپوش

ز تاب آتش سودای عشقش

به سان دیگ دایم می‌زنم جوش

چو پیراهن شوم آسوده خاطر

گرش همچون قبا گیرم در آغوش

اگر پوسیده گردد استخوانم

نگردد مهرت از جانم فراموش

دل و دینم دل و دینم ببرده‌ست

بر و دوشش بر و دوشش بر و دوش

دوای تو دوای توست حافظ

لب نوشش لب نوشش لب نوش

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: آرامش و تاب و توان و عقل و هوش را آن زیباروی سنگدل که بناگوشی سفید چون نقره دارد، از من سلب کرد.

بیت 2: زیبارویی، چالاکی، شیرین حرکاتی، همچون پریان، رفیقی، ماهرویی، معشوق قبا پوشیده ای.

بیت 3: از سوز آتش آرزوی عشق او، هر لحظه چون دیگی، در حال جوش و خروشم. 

بیت 4: اگر همچون قبا که می پوشد، او را در آغوش بگیرم، چون پیراهن راحت و آزاد می شوم. 

بیت 5:  اگر استخوانم هم پوسیده شود باز هم از جانم، عشق و محبت او فراموش نمی شود.

بیت 6:  آغوش و کنار او، دین و دل مرا برده است.

بیت 7: ای حافظ  لب نوشین و شیرین او، دوای دردهای  تو است.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…