غزل شماره 264

فال حافظ

خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

پیشتر زان که شود کاسه سر خاک انداز

عاقبت منزل ما وادی خاموشان است

حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز

چشم آلوده نظر از رخ جانان دور است

بر رخ او نظر از آینه پاک انداز

به سر سبز تو ای سرو که گر خاک شوم

ناز از سر بنه و سایه بر این خاک انداز

دل ما را که ز مار سر زلف تو بخست

از لب خود به شفاخانه تریاک انداز

ملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهد

آتشی از جگر جام در املاک انداز

غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند

پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

یا رب آن زاهد خودبین که به جز عیب ندید

دود آهیش در آیینه ادراک انداز

چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ

وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: ای ساقی بیا و در کاسه زرین، آب شادی بخش (شراب) بریز قبل از آنکه کاسه سر من، در خاک بیفتد. 

بیت 2: سرانجام، منزل و مأوای ما گورستان است پس اکنون در گنبد آسمان، شور مستی درافکن.

بیت 3:  چشم ناپاک از دیدن روی محبوب محروم است، بر چهره معشوق باید از دیدۂ پاک و چون آینه شفاف، نگریست.

بیت 4: ای یار سروقامت، قسم به آن سر خرم و سبز تو که اگر من مردم و در خاک شدم، ناز و غمزه را فراموش کن و سایه مهری بر خاک قبر من بینداز.

بیت 5: دل ما را که از مارپیچان گیسوی تو مجروح شد با بوسه ای از لبان خود به شفاخانه عاقبت و سلامت بفرست.

بیت 6: وقتی میدانی که پادشاهی بر مزرعه دنیا، پایدار نیست، از جگر سوزان جام، در املاک دنیا، آتش بیفکن. 

بیت 7: در اشک چشمان خود غسل کردم و خود را از ناپاکی ها زدودم زیرا پیروان معرفت و طریقت میگویند که اول پاک و مطهر شو و سپس بر آن محبوب پاک نهاد، نظر بیفکن. 

بیت 8: یا رب دود آهي از سینه سوختگان در آینه نهم و درک آن زاهد خود پسندی بیفکن که در راه عاشقی، جز عیب و نقص را ندید.

بیت 9: ای حافظ، همچون گل از بوی خوش او، جامه وجود خود را پاره کن و این جامه را نثار راه آن قد و بالای برازنده یار کن.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

بیت 9:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…