غزل شماره 234

فال حافظ

چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید

ز باغ عارض ساقی هزار لاله برآید

نسیم در سر گل بشکند کلاله سنبل

چو از میان چمن بوی آن کلاله برآید

حکایت شب هجران نه آن حکایت حالیست

که شمه‌ای ز بیانش به صد رساله برآید

ز گرد خوان نگون فلک طمع نتوان داشت

که بی ملالت صد غصه یک نواله برآید

به سعی خود نتوان برد پی به گوهر مقصود

خیال باشد کاین کار بی حواله برآید

گرت چو نوح نبی صبر هست در غم طوفان

بلا بگردد و کام هزارساله برآید

نسیم زلف تو چون بگذرد به تربت حافظ

ز خاک کالبدش صد هزار لاله برآید

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:  هنگامی که آفتاب شرق از مطلع ساغر دمیده شود، از گلزار چهره ساتی، هزاران لاله خواهد روئید.

بیت 2: همین که از چمن و گلزار، بوی خوش کلاله و زلف معشوق برخیزد، نسیم، گیسوی سنبل را بر تارک گل سرخ می کوبد و او را خوار و حقیر می سازد.

بیت 3: داستان شب فراق و جدایی، بیان حکایت مالی نیست که حتی بیان اندکی از آن در صد رساله بگنجد.

بیت 4: از سفره مدور این فلک و آسمان نگون نمی توان انتظار داشت که بدون دلتنگی صد اندوه، لقمه ای بدست آید. 

بیت 5:  تنها با سعی و تلاش خود نمی توان به گنج مقصود و مراد دست یافت، تصور باطلی است که این کار بی حواله از عالم غیب انجام پذیرد.

بیت 6: اگر چون نوح نبی در اندوه طوفان، شکیبایی داشته باشی، این طوفان بلا فروکش می کند و آرزوی دیرینه ات برآورده خواهد شد.

بیت 7:  اگر نسیمی از بوی گیسوی تو بر آرامگاه حافظ بگذرد، از جسم خاک شده اش هزاران لاله می روید.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…