غزل شماره 230

فال حافظ

اگر به باده مشکین دلم کشد شاید

که بوی خیر ز زهد ریا نمی‌آید

جهانیان همه گر منع من کنند از عشق

من آن کنم که خداوندگار فرماید

طمع ز فیض کرامت مبر که خلق کریم

گنه ببخشد و بر عاشقان ببخشاید

مقیم حلقه ذکر است دل بدان امید

که حلقه‌ای ز سر زلف یار بگشاید

تو را که حسن خداداده هست و حجله بخت

چه حاجت است که مشاطه‌ات بیاراید

چمن خوش است و هوا دلکش است و می بی‌غش

کنون به جز دل خوش هیچ در نمی‌باید

جمیله‌ایست عروس جهان ولی هش دار

که این مخدره در عقد کس نمی‌آید

به لابه گفتمش ای ماه رخ چه باشد اگر

به یک شکر ز تو دلخسته‌ای بیاساید

به خنده گفت که حافظ خدای را مپسند

که بوسه تو رخ ماه را بیالاید

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: اگر دلم به شراب خوشبو تمایل می یابد سزاوار است زیرا که از زهد دروغین و ریاکارانه بوی خیر و برکت نمی آید.

بیت 2:  اگر همه مردم جان مرا از عشق منع کنند، من همان کاری را می کنم که جانان و محبوب می فرماید.

بیت 3: از فیض جوانمردی قطع امید مکن زیرا خلق و خوی بخشنده یار، خطاها را می بخشد و به عاشقان رحمت می آورد.

بیت 4: دل ساکن جمع یاد محبوب است به آن امید که حلقه ای از سر زلف یارباز کند.

بیت 5: ترا که زیبایی خدا داده و بخت بلند هست دیگر چه نیازی به آرایشگر داری؟

بیت 6: چمن باصفاست و هوا مطبوع و شراب صاف و پالوده است و اینک جز دل آسوده هیچ چیزی لازم نیست. 

بیت 7: عروس جهان گر چه زیباست ولی آگاه باش زیرا که این پرده نشین مستوره، به عقد نکاح کسی در نمی آید.

بیت 8: با عجز و لابه به او گفتم ای ماهروی من چه می شود اگر با یک بوسه شیرین، دلخسته ای به آرامش برسد. 

بیت 9:  با خنده گفت که حافظ بخاطر خدا راضی مشو که بوسه تو، چهره ماه را آلوده سازد.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

بیت 9:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…