غزل شماره 229

فال حافظ

بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد

دولت خبر ز راز نهانم نمی‌دهد

از بهر بوسه‌ای ز لبش جان همی‌دهم

اینم همی‌ستاند و آنم نمی‌دهد

مردم در این فراق و در آن پرده راه نیست

یا هست و پرده دار نشانم نمی‌دهد

زلفش کشید باد صبا چرخ سفله بین

کان جا مجال بادوزانم نمی‌دهد

چندان که بر کنار چو پرگار می‌شدم

دوران چو نقطه ره به میانم نمی‌دهد

شکر به صبر دست دهد عاقبت ولی

بدعهدی زمانه زمانم نمی‌دهد

گفتم روم به خواب و ببینم جمال دوست

حافظ ز آه و ناله امانم نمی‌دهد

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:  طالع ناسازگار، نشانی از دهان دوست به من نمی نماید و اقبال نیز از سر پوشیده ام خبری به من نمی رساند.

بیت 2: بخاطر یک بوسه از لبان یار، جان خود را هم می دهم اما یار جانم را می ستاند و بوسه ای به من نمی دهد. 

بیت 3:  در اندوه هجران و جدایی مردم و راهی به آن سراپرده نیافتم، شاید هم راهی هست اما پرده دار معشوق آن را نشانم نمی دهد.

بیت 4: باد صبا گیسوی یار را در دست گرفت، این فلک پست را ببین که حتی به اندازه باد وزان به من اجازه و فرصت نمیدهد. 

بیت 5: هر چند که چون پرگار، از کنار میگذارم، روزگار اجازه نمی دهد که مانند نقطه به میان دایره بیایم.

بیت 6: شیرینی موفقیت با صبوری و شکیبایی به دست می آید اما سست عهدی روزگار، به من فرصت و مجال نمیدهد.

بیت 7: با خود گفتم به خواب میروم تا چهره یار را در خواب ببینم ولی حافظ با آه و ناله های خود مجال خواب به من نمیدهد.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…