غزل شماره 227

فال حافظ

گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود

تا ریا ورزد و سالوس مسلمان نشود

رندی آموز و کرم کن که نه چندان هنر است

حیوانی که ننوشد می و انسان نشود

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود

اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش باش

که به تلبیس و حیل دیو مسلمان نشود

عشق می‌ورزم و امید که این فن شریف

چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود

دوش می‌گفت که فردا بدهم کام دلت

سببی ساز خدایا که پشیمان نشود

حسن خلقی ز خدا می‌طلبم خوی تو را

تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود

ذره را تا نبود همت عالی حافظ

طالب چشمه خورشید درخشان نشود

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:  اگرچه این سخن بر واعظ شهر دشوار و سخت است اما تا زمانی که به ریا مشغول است و تظاهر به نیکی می کند، مسلمان نخواهد شد.

بیت 2: وارستگی آموز و بخشش داشته باش زیرا هنر و کمالی ندارد حیوانی که باده معرفت نمی نوشد و از فضایل انسانی بی بهره است. 

بیت 3: سرشت پاک باید باشی تا کسی پذیرای فیض الهی گردد وگرنه هر سنگ و گل بی ارزشی، شایستگی مرجان و مروارید شدن را ندارد. 

بیت 4: نام مهین و بزرگ خداوندی کار خود را می کند پس ای دل تو خوش باش زیرا که دیو با حیله و تزویر، مسلمان نشده و کاری از پیش نخواهد برد.

بیت 5: عاشقی پیشه کرده ام و امیدوارم که این کار بزرگ مانند سایر فضایل دیگر، سبب محرومیتم و بی نصیبی ام نشود.

بیت 6: شب گذشته میگفت که فردا کام دلت را میدهم، خدایا وسیله ای فراهم آور تا از گفته اش پشیمان نشود. 

بیت 7:  از خدا میخواهم که روی زیبای تو با رفتار نیکو همراه باشد تا بار دیگر خاطر ما از تو پریشان و مکدر نشود.

بیت 8: حافظ، اگر ذره همت و اراده والایی نداشته باشد هرگز خواستار رسیدن به چشمه خورشید درخشان نیست.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…