غزل شماره 221

فال حافظ

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود

ور آشتی طلبم با سر عتاب رود

چو ماه نو ره بیچارگان نظاره

زند به گوشه ابرو و در نقاب رود

شب شراب خرابم کند به بیداری

وگر به روز شکایت کنم به خواب رود

طریق عشق پرآشوب و فتنه است ای دل

بیفتد آن که در این راه با شتاب رود

گدایی در جانان به سلطنت مفروش

کسی ز سایه این در به آفتاب رود

سواد نامه موی سیاه چون طی شد

بیاض کم نشود گر صد انتخاب رود

حباب را چو فتد باد نخوت اندر سر

کلاه داریش اندر سر شراب رود

حجاب راه تویی حافظ از میان برخیز

خوشا کسی که در این راه بی‌حجاب رود

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: وقتی به گیسوی بار دست میزنم خشمگین می شود و اگر تقاضای آشتی و سازگاری کنم، تندخویی آغاز می کند. 

بیت 2:  مانند ماه نو، با گوشۂ ابروی هلالی خود رهزن بیچارگان تماشاگر میشود و آنگاه در نقاب پنهان می شود.

بیت 3: در شب به من باده نوشانده و با بیدار نگاهداشتنم مرا آشفته حال میکند و اگر روز از او شکایت کنم خود را به بیخوابی میزند. 

بیت 4: ای دل، راه عشق بسیار پر فتنه و آشوب است و هر کس در این راه شتابزده رود، خواهد افتاد. 

بیت 5: گدایی بر در خانه معشوق را به سلطنت ترجیح مده، کسی از سایه این درگاه، به آفتاب روی نمی آورد.

بیت 6: وقتی مرکب نامه موی سیاه تو، تمام شد، اگر تلاش بسیار برای برگزیدن موی سیاه کنی، سفیدی آن کم نخواهد شد. 

بیت 7: وقتی که باد ناز و تکبر در سر حباب بیفتد، تاجداری و سروری اش بر روی شراب سپری شده و در سر شراب می شود.

بیت 8: حافظ، خودپرستی تو، مانع و سد راه تو است پس از میان برخیز و فنا شو، خوشا به حال کسی که بدون حجاب و پرده خودپرستی، در این راه گام بردارد.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

متن…