غزل شماره 213

فال حافظ

گوهر مخزن اسرار همان است که بود

حقه مهر بدان مهر و نشان است که بود

عاشقان زمره ارباب امانت باشند

لاجرم چشم گهربار همان است که بود

از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح

بوی زلف تو همان مونس جان است که بود

طالب لعل و گهر نیست وگرنه خورشید

همچنان در عمل معدن و کان است که بود

کشته غمزه خود را به زیارت دریاب

زان که بیچاره همان دل‌نگران است که بود

رنگ خون دل ما را که نهان می‌داری

همچنان در لب لعل تو عیان است که بود

زلف هندوی تو گفتم که دگر ره نزند

سال‌ها رفت و بدان سیرت و سان است که بود

حافظا بازنما قصه خونابه چشم

که بر این چشمه همان آب روان است که بود

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: گوهر خزانه اسرار به همان صورت که بود هست و صندوقچه مهر و محبت (دل) با همان مُهر و نشانی که بود، باقی مانده است.

بیت 2: عاشقان در گروه امانتداران عشق هستند که با تحمل این بار گران امانت، چشمانشان همچون گذشته گهربار و اشک ریز است.

بیت 3: از باد بهاری بپرس که هر شب تا سحرگاهان، دل و جان من چون گذشته مونس بوی خوش زلف تو است.

بیت 4: کسی خواستار لعل و گوهر نیست وگرنه خورشید همچون گذشته به ساختن و پروردن لعل و گوهر در معدن مشغول است.

بیت 5: به دیدار کشته غمزه و کرشمه خود بیا و او را دریاب زیرا که این گرفتار همچون گذشته دل نگران تر است.

بیت 6:  اگر چه تو رنگ خون دل ما را پنهان میداری اما هنوز از لب سرخفام تو نمایان است.

بیت 7: گفتم که گیسوی سیاه تو دیگر راهزنی دلها را نخواهد کرد، سالها گذشت اما گیسویت به همان راه و روش قبل که بود، هست.

بیت 8: حافظ، قصه اشک خونین چشم را بیان کن زیرا که از این چشمه، همان آبی روان است که پیش ازین می رفت.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، اجازه نده که گذر زمان باعث شود ذات خوب خود را فراموش کنی پس همچنان به خوب بودن و خوبی کردن خود ادامه بده و پاداش آن را تنها از خداوند بخواه. اسرار خود را در دل حفظ کن و اجازه نده کسی از آن ها با خبر شود. به دنبال چیز با ارزشی هستی که بدست آوردن هم ارزش مادی و هم ارزش معنوی برایت خواهد داشت. نگران نباش چرا که نیت شما همچون آب روانی در حال رسیدن به مقصود است. ان شالله.