غزل شماره 208

فال حافظ

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود

گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی

آنچه در مذهب ارباب طریقت نبود

خیره آن دیده که آبش نبرد گریه عشق

تیره آن دل که در او شمع محبت نبود

دولت از مرغ همایون طلب و سایه او

زان که با زاغ و زغن شهپر دولت نبود

گر مدد خواستم از پیر مغان عیب مکن

شیخ ما گفت که در صومعه همت نبود

چون طهارت نبود کعبه و بتخانه یکیست

نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود

حافظا علم و ادب ورز که در مجلس شاه

هر که را نیست ادب لایق صحبت نبود

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:  دلخستگانی که درد طلب دارند و نیروی رسیدن ندارند، اگر تو هم به آنها ستم کنی دور از آئین جوانمردی است.

بیت 2: ما از تو ظلم و ستمی ندیدیم و تو نیز خود نمی پسندی آنچه را که آئین صاحبان جوانمردی نیست.

بیت 3:  آن چشمی که گریه عشق فروغش را از میان نبرد بسیار گستاخ است و آن دلی که شمع محبت در آن روشن نباشد تیره باد.

بیت 4: بخت و اقبال را از مرغ سعادت و سایه او بخواه زیرا زاغ و زغن پر و بال پرنده بخت را ندارند.

بیت 5: اگر از پیر مغان یاری جستم، بر من خرده مگیر زیرا شیخ و پیر ما گفت که در صومعه، همت نمی توانی بیابی.

بیت 6: اگر پاکی و طهارت نباشد کعبه و بتخانه چندان تفاوتی ندارند و یکی هستند، در آن خانه ای که پاکی و پاکدامنی یافت نشود خیر و برکتی هم وجود نخواهد داشت.

بیت 7:  حافظ، علم و ادب بیاموز زیرا که در مجلس خواص و محارم، هر کس فاقد ادب و رفتار باشد سزاوار همصحبتی و حضور نیست.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، ظلم کردن به دیگران از انسان خوب و شایسته ای چون شما بعید است. با اطرافیانت به مهربانی و خوشرویی برخورد کن و به جای ظلم کردن به نیازمندان و محرومان، دستگیر آن ها باش. تحت تاثیر حرف های دیگران قرار نگیر تا راهت را گم نکنی و دلت تیره نگردد. دست نیاز رو به آسمان بلند کن و تنها از خداوند طلب کمک و یاری کن چرا که از دست کسی کاری بر نمی آید. کارهایت را با وضو و نیت الهی انجام ده تا در آن ها به موفقیت برسی. ان شالله.