غزل شماره 194

فال حافظ

سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند بربندند

ز زلف عنبرین جان‌ها چو بگشایند بفشانند

به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند

نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند

سرشک گوشه گیران را چو دریابند در یابند

رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند

ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد

ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند

چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند

بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند

که با این درد اگر دربند درمانند درمانند

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: یاران آنگاه که بنشینند، غبار اندوه و غم را فرو نشانند، زیبارویان چون به جدال و ستیز برخیزند، قرار و آرام دل را از میان ببرند.

بیت 2: آنگاه که آنها دلها را با کمند ستم ببندند دیگر نخواهند گشود و وقتی که زلف عنبرین خود را باز کنند جانهای اسیر را پراکنده می سازند.

بیت 3: اگر پس از عمری، لحظه ای با ما بنشینند، زود بر می خیزند، و آنگاه که بر می خیزند، نهال شوق و اشتیاق را در خاطر ما میکارند.

بیت 4: اگر به اشک خلوت نشینان توجه کنند گوهر بدست می آورند و نگاه محبت آمیز را از سحرخیزان دریغ نکنند اگر بدانند دعایشان به اجابت می رسد.

بیت 5: آنگاه که می خندند، از چشمانم اشک سرخ چون لعل رمانی روان می سازند و زمانی که به چهره ام نگاه میکنند راز پنهانی دلم را میخوانند.

بیت 6: آنان که درمان بیماری عاشق را ساده می انگارند، و چاره جویی درد عاشق را با اندیشه خام می پندارند، در عجز خود در مانده میشوند. 

بیت 7: آنان که چون منصور حلاج از مراد کام می گیرند، سود و ثمری دارند اما زمانی که حافظ را به این درگاه دعوت می کنند او را از این استان دور می سازند.

بیت 8: هنگامی که مشتاقان به این آستان، روی نیاز می آورند آنان ناز و بی اعتنایی می‌کنند زیرا که اگر نیازمندان با درد عشق اینگونه می آیند همچنان در بند خواهند ماند.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، انسان بسیار خوب و ساده ای هستی که همیشه نیمۀ پر لیوان را می بینی که گاهی دیگران تو را بخاطر این صفت به تمسخر می گیرند اما تو فریب آن ها را نخور و بخاطر خداوند راهی را که درست است در پیش بگیر تا خداوند تو را در میان مردم عزیز و بزرگ گرداند. عیب تو این است که با یک اتفاق کوچک گمان می کنی که دنیا به آخر رسیده است و ناامید می شوی که این باعث می شود نتوانی تصمیمات درستی بگیری و در کارهایت با شکست رو به رو شوی. دلت را با ذکر و یاد خداوند قوی کن و تنبلی را کنار بگذار. تدبیر و تصمیم گیری برای کارهایت را به دیگران نسپار چرا که تنها با تلاش و کوشش خودت موفق می شوی. ان شالله.