غزل شماره 190

فال حافظ

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند

قاصد منزل سلمی که سلامت بادش

چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند

گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز

که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند

شاه را به بود از طاعت صدساله و زهد

قدر یک ساعته عمری که در او داد کند

حالیا عشوه ناز تو ز بنیادم برد

تا دگرباره حکیمانه چه بنیاد کند

گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست

فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند

ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز

خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: زمانی که قلم خوشبو و مشکین تو از ما یاد کند و نوشته ای بنویسد، گویی ارزش آزاد کردن صد برده و غلام را برده است.

بیت 2: پیک منزلگاه سلمی – که همیشه به سلامت باد . چه می شود اگر که با آوردن و رساندن سلامی، دل غمزده ما را شاد سازد؟

بیت 3: امتحان کن و ببین که اگر به خراب از دست رفته ای، لطف و مهربانی کنی تا به سامان رسد، چه گنجهای مقصودی به تو خواهند بخشید.

بیت 4:  پروردگارا تو خود به آن یار شیرین و زیبا الهام کن تا با مهربانی بر بالین عاشق خود – فرهاد – گذر کند.

بیت 5: ارزش یک ساعت عدل و عدالت برای شاه بیشتر بهتر از صدسال عبادت و پرهیزگاری است.

بیت 6: غمزه و کرشمه تازه تو، اساس و بنیادم را ویران کرد، تا ببینم که بار دیگر چه شیوه حکیمانه ای را آغاز خواهد کرد.

بیت 7: سرشت پاک تو از ستایش ما بی نیاز است، اندیشه آرایشگر با زیبایی خدادادی چه می تواند بکند.

بیت 8: ما در شیراز به مقصود و مراد خود نرسیدیم، خوشا آن روزی که حافظ به بغداد سفر کند تا شاید سلطان احمد شیخ اویس حسن ایلکانی، مراد او را دهد).

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، حالا که به دولت و ثروت رسیده ای برای شکر گزاری به درگاه خداوند دست نیازمندان و محتاجان را همچون مولایمان حضرت علی(ع) بگیر و او را واسطۀ خود و خداوند قرار ده تا خداوند مال تو را حفظ کند و روز به روز بر نعمت هایت بیفزاید. حاجتی دیگر در دل داری که قاصد خوش خبری به سوی تو می آید و به همراه خود مژدۀ رسیدن به مراد و لطف یار می دهد. بخاطر صبر زیادی که داشته ای خداوند گوهر نایابی را به تو بخشیده است، مراقب باش آن را از دست ندهی.