غزل شماره 188

فال حافظ

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

کمال سر محبت ببین نه نقص گناه

که هر که بی‌هنر افتد نظر به عیب کند

ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی

که خاک میکده ما عبیر جیب کند

چنان زند ره اسلام غمزه ساقی

که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند

کلید گنج سعادت قبول اهل دل است

مباد آن که در این نکته شک و ریب کند

شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد

که چند سال به جان خدمت شعیب کند

ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ

چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: آن یاوه گو سبب وارستگی و عشق ورزیدن، به من طعنه می زند. او کسی است که به رموز عالم غیب نیز اعتراض می کند.

بیت 2: تو به کمال سر محبت من بنگر نه زشتی گناهم زیرا کسی که از هنر عشق بی خبر است، به عیب و نقص عاشق می‌نگرد.

بیت 3: زمانی بوی عطر حوری بهشتی به مشام می رسد که خاک میکدۀ ما را عطر گریبان خود سازد. 

بیت 4: غمزه و کرشمه ساقی چنان راه اسلام را می زند که حتی صهيب(1) نیز می تواند از نوشیدن می، اجتناب کند.

(1): صهيب: صحابی پیامبر که رسول اکرم(ص) در موردش فرمود: نعم العبد صهيب، لو لم يخف الله لم يعصِه: صهیب چه بنده‌ی خوبی است، اگر از خدا نمی‌ترسید باز هم نافرمانی او نمی‌کرد.

بیت 5: پذیرفتن صاحبدلان تنها کلید دست یافتن به گنج خوشبختی است، نباید کسی در این نکته، دچار شک و تردید شود.

بیت 6: چوپان وادی ایمن (حضرت موسی«ع») زمانی به مقصود خود خواهد رسید که چند سال از جان و دل در خدمت شعیب (خطیب الانبياء و پدرزن موسی) تلاش کند.

بیت 7: قصه سرگذشت حافظ آنگاه که از دوران جوانی و پیری خود یاد کند، باعث می شود از چشم، خون گریسته شود.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، بهتر است به جای فاش کردن نقاط ضعف و بدی های دیگران، همانند پروردگار خویش عیوب آنها را بپوشانی و تنها به خود آن ها عیوبشان را گوشزد کنی تا اینگونه به آن ها کمک کرده باشی؛ اینگونه خداوند ستار العیوب عیب های تو را نیز می پوشاند و آبرویت را حفظ می کند. انسان عجولی هستی و می خواهی به هر شکلی حتی اگر شده باشد با زور گریه و زاری به همه خواسته های خود برسی در حالی که تا به راه راست نروی و در مقابل خداوند سر تعظیم فرو نیاوری، به خواسته هایت نمی رسی.