غزل شماره 183

فال حافظ

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند

باده از جام تجلی صفاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

بعد از این روی من و آینه وصف جمال

که در آن جا خبر از جلوه ذاتم دادند

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب

مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد

که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد

اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند

همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود

که ز بند غم ایام نجاتم دادند

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: دیشب، هنگام سحر، از غصه و اندوه دنیایی نجاتم دادند و در آن تاریکی ظلمت و جهل، آب زندگانی جاوید معرفت را به من نوشاندند. 

بیت 2: از تابش و پرتو انوار ذات حق مرا از خود بیخود کردند و از ساغر صفات متجلی حق، به من شراب عشق نوشاندند.

بیت 3: چه سحرگاه مبارکی بود و چه شب خجسته ای، آن شب مرادی که برات نویی از آزادگی به من دادند.

بیت 4: بعد از این من فقط در آینه اوصاف جمال ازلی خواهم نگریست زیرا که در این آینه، ظهور ذات حق را می توان دید.

بیت 5: من اگر کامروا شدم و سرخوش، تعجبی نیست زیرا سزاوار بودم و اینها را به صدقه به من دادند.

بیت 6: زمانی و روزی سروش غیب به من مژدهٔ این بخت مبارک را داد که با وجود جور و جفای در راه طلب، صبوری کرده و با ثبات ماندم.

بیت 7: این همه شیرینی و حلاوت که در سخنم هست همه پاداش صبوری است و به همین دلیل به من شاخ نبات مقصود را دادند.

بیت 8: اراده حافظ و دعاهای شب زنده داران بود که مرا از بند غم و اندوه روزگاران نجات بخشید.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، هیچ چیز این دنیا بی حساب وکتاب نیست وهرکس ذره ای خوبی یا بدی کند نتیجۀ آن را می بیند. حال زمان آن رسیده است که تو نتیجه صبر و تلاش خودت را در برابر مشکلات ببینی. ایمان و اعتقاد قلبی که به خداوند داری و نمازهایی که باخلوص نیت خوانده ای باعث شده است که امروز مژدۀ مال و دولت را به شما بدهند و این یعنی پایان غم و سختی های زندگیت. ان شالله.