غزل شماره 183

فال حافظ

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند

واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند

باده از جام تجلی صفاتم دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی

آن شب قدر که این تازه براتم دادند

بعد از این روی من و آینه وصف جمال

که در آن جا خبر از جلوه ذاتم دادند

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب

مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند

هاتف آن روز به من مژده این دولت داد

که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد

اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند

همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود

که ز بند غم ایام نجاتم دادند

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، هیچ چیز این دنیا بی حساب وکتاب نیست وهرکس ذره ای خوبی یا بدی کند نتیجۀ آن را می بیند. حال زمان آن رسیده است که تو نتیجه صبر و تلاش خودت را در برابر مشکلات ببینی. ایمان و اعتقاد قلبی که به خداوند داری و نمازهایی که باخلوص نیت خوانده ای باعث شده است که امروز مژدۀ مال و دولت را به شما بدهند و این یعنی پایان غم و سختی های زندگیت. ان شالله.