حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 182

غزل شماره 182

فال حافظ

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند

محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید

هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب

فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست

بوسه‌ای چند برآمیز به دشنامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر

تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو

نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند

ای گدایان خرابات خدا یار شماست

چشم انعام مدارید ز انعامی چند

پیر میخانه چه خوش گفت به دردی کش خویش

که مگو حال دل سوخته با خامی چند

حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت

کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، بهتر است بدانی که تنها قاضی خداوند است و تنها او دیگران را قضاوت می کند اما حال که تو دست به قضاوت کردن دیگران زده ای، پس بهتر است با افراد دانا و عالم مشورت کنی. زمانی قضاوت تو عادلانه است و دیگران آن را می پذیرند که هم خوبی های دیگران را بگویی و هم بدی هایشان را انتقاد کنی. حاجتی را در دل داری که رسیدن به آن محال می دانی در حالی که رمز موفقیت و برآورده شدن حاجت تو، دست به دعا برداشتن و خواندن نماز حاجات است. خوبی خود را به همگان ثابت کن و دستگیر نیازمندان باش تا خداوند نیز به تو کمک کند. ان شالله.