غزل شماره 140

فال حافظ

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد

یا بخت من طریق مروت فروگذاشت

یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم

چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من

سودای دام عاشقی از سر به درنکرد

هر کس که دید روی تو بوسید چشم من

کاری که کرد دیده من بی نظر نکرد

من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع

او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: معشوق ما سفر کرد و عاشقان خود را بی خبر گذاشت و از همراهان شهر و رفیقان سفر نیز یادی نکرد.

بیت 2: یا بخت و اقبال من روش جوانمردی را فراموش کرد و با دلبر من، از راه راست معرفت، گذر نکرد.

بیت 3: گفتم که شاید با گریه، دل او را با خود مهربان کنم اما در نقش سنگ، قطره باران اثر نکرد. 

بیت 4: گستاخی مکن زیرا مرغ دل پریشان من، آرزوی گرفتاری در دام عاشقی را از سر بیرون نکرد.

بیت 5: هر کس که چهره تو را دید، بر چشمان من بوسه زد، زیرا آنچه که چشمان من کرد بی بصیرت و دانایی نبود.

بیت 6: من چون شمعی ایستادم تا جانم را فدایش کنم اما او همچون نسیم سحرگاهان بر من گذشت.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، به جمال خود مغرور شده ای و فکر می کنی این زیبایی همیشه ماندگار است اما باید بدانی که با گذشت زمان این زیبایی نیز از دست خواهد رفت. عشق و دوست داشتن حقیقی را فراموش کرده ای و فریب خورده ای و به ظواهر دل بسته ای. بهتر است که بذانی در این دنیای فانی هیچ چیز ماندگار نیست جز عشق و محبت و دوست داشتن. پس باعقل و منطق عاشق شو و عشق را از خدایی که خالق زیبایی هاست و تو مدت هاست او را فراموش کرده ای شروع کن.