حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 137

غزل شماره 137

فال حافظ

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهاییم در قصد جان بود

خیالش لطف‌های بی‌کران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم

که با ما نرگس او سرگران کرد

که را گویم که با این درد جان سوز

طبیبم قصد جان ناتوان کرد

بدان سان سوخت چون شمعم که بر من

صراحی گریه و بربط فغان کرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است

که درد اشتیاقم قصد جان کرد

میان مهربانان کی توان گفت

که یار ما چنین گفت و چنان کرد

عدو با جان حافظ آن نکردی

که تیر چشم آن ابروکمان کرد

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، ناراحت و غمگین شده ای چون برای موفقیت دیگران هر کاری را می کنی اما در کار خود عاجز مانده ای و هنگام مشکلات همه به تو پشت می کنند و کسی در کنارت نمی ماند تا به تو کمک کند. برای رسیدن به حاجت خود دست به دعا بردار و از خداوند بخواه تا هر آنچه را که میخواهی به تو ببخشد زیرا او قادر و آگاه بر هر کاری است و به اندازه ی یک چشم بر هم زدن تو را به خواسته ات می رساند. از تجربه هایی که خود بدست آورده ای استفاده کن و به پند پیران گوش کن تا پُلی برای موفقیتت باشد. مراقب باش تا در روابط خود با دیگران، از احساسات تو سوء استفاده نشود.