حافظ / غزلیات حافظ / معنی کامل و تفسیر فال حافظ » صفحه 136

غزل شماره 136

فال حافظ

دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

آن چه سعی است من اندر طلبت بنمایم

این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست

به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد

عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفت

نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد

سروبالای من آن گه که درآید به سماع

چه محل جامه جان را که قبا نتوان کرد

نظر پاک تواند رخ جانان دیدن

که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد

مشکل عشق نه در حوصله دانش ماست

حل این نکته بدین فکر خطا نتوان کرد

غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن

روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد

من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف

تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد

بجز ابروی تو محراب دل حافظ نیست

طاعت غیر تو در مذهب ما نتوان کرد

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

ای صاحب فال، از رویا پردازی و خیالبافی بیرون بیا و واقعیت زندگی را بپذیر. تقدیر و سرنوشت برای هر کس به گونه ای رقم خورده است اما با دعا کردن و تلاش می توانی روزگار و آینده خود را تغییر دهی. به آنچه داری قانع باش و شکر خداوند را به جای آور تا نعمت های بیشتر نصیب تو گردد و روزیت برکت کند. به هر کسی که از راه رسید اعتماد نکن و راز دل با هرکسی نگو چرا که هیچ کس جز خداوند نمی تواند شفیق و راهنمای تو باشد که در سختی ها همراه تو باشد و تنهایت نگذارد. زندگیت را تغییر بده و ناامیدی را کنار بگذار تا فرصت های زندگی را بهتر درک کنی و به خواسته های دلت برسی. ان شالله.