غزل شماره 120

فال حافظ

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد

بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

غبار خط بپوشانید خورشید رخش یا رب

بقای جاودانش ده که حسن جاودان دارد

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود

ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد

ز چشمت جان نشاید برد کز هر سو که می‌بینم

کمین از گوشه‌ای کرده‌ست و تیر اندر کمان دارد

چو دام طره افشاند ز گرد خاطر عشاق

به غماز صبا گوید که راز ما نهان دارد

بیفشان جرعه‌ای بر خاک و حال اهل دل بشنو

که از جمشید و کیخسرو فراوان داستان دارد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل

که بر گل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد

خدا را داد من بستان از او ای شحنه مجلس

که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی‌بندی خدا را زود صیدم کن

که آفت‌هاست در تاخیر و طالب را زیان دارد

ز سروقد دلجویت مکن محروم چشمم را

بدین سرچشمه‌اش بنشان که خوش آبی روان دارد

ز خوف هجرم ایمن کن اگر امید آن داری

که از چشم بداندیشان خدایت در امان دارد

چه عذر بخت خود گویم که آن عیار شهرآشوب

به تلخی کشت حافظ را و شکر در دهان دارد

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: دلبری زیبارو دارم که سایبانی از گیسو برگرد چهره و شکوفه رخسارش فرمانی برای ریختن خون شکوفه ارغوان دارد. 

بیت 2: سبزۂ خط، چهره تابان چون خورشیدش را پوشانید، خدایا به او زندگی جاوید بخش زیرا زیبایی دائمی دارد.

بیت 3: آنگاه که عاشق میشدم با خود گفتم که گوهر وصال و مراد را بدست آوردم، نمی دانستم که دریای عشق چه خطرها و موجهای خونریزی دارد.

بیت 4: من نمی توانم از تیر نگاهت، جان بدر ببرم زیرا به هر سو که مینگرم، چشمت کمین کرده و تیر مژگان را در کمان ابرو گذاشته است.

بیت 5: آنگاه که از دام گیسو، دل عاشقان خود را چون گرد و غبار بیفشاند، ب۸ باد صبای سخن چین میگوید که راز ما را پنهان نگاه دار.

بیت 6: جرعه ای از شرابت را بر خاک بریز و از او حال دل را که در خود مدفون کرده بپرس زیرا که داستانهای زیادی از جمشید و کیخسرو دارد.

بیت 7: ای بلبل، اگر گل به رویت بخندد و تبسمی کند، به دام فریبش میانت زیرا که بر وفای گل اعتمادی نیست اگر چه دنیایی زیبایی داشته باشد. 

بیت 8: ای بزرگتر محفل، بخاطر خدا داد مرا از او بستان زیرا که با کسی دیگر شراب نوشیده و با من سرسنگین است.

بیت 9: اگر نتراک خود را (برای شکار) میبندی، بخاطر خدا زودتر مرا صید خود کن زیرا که در درنگ، آفات بسیار است و به خواهنده، زیان می رساند.

بیت 10: از دیدن قامت چون سرو، دلپذیرت، چشمان مرا محروم مکن، بلکه آن را در کنار چشمه چشم من بکار زیرا که همیشه جویباری از آن روان است.

بیت 11: از هراس دوری ات مرا نجات بخش اگر به این موضوع امید داری که خدا تو را از چشم بداندیشانت در امان نگاه دارد.

بیت 12: چگونه می توانم از بخت خود شکایت کنم در حالی که آن راهزن آشوبگر، حافظ را با تلخکامی می‌کشت در حالی که دهان شیرینی داشت.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

بیت 8:

بیت 9:

بیت 10:

بیت 11:

بیت 12:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

 در راه طلب کسی یا چیزی هستید که از هر نظر خوب است. همواره بهترین ها را برای او خواستارید. هیچگاه چنین مجموعه خوبی را یکجا تصور نمی کردید و جز آن چیزی را نمی بینید. اما احتیاط کنید تا فریب ظاهر را نخورید. سعی کنید با عقل و درایت تصمیم‌گیری کنید و فریب احساسات را نخورید که افراد زیادی با بی عقلی همه چیز خود را در این راه باخته اند. اگر چنین رفتار کنید به مراد دل خویش خواهید رسید و از هر گزندی در امان خواهید ماند. ان‌شاءالله