غزل شماره 113

فال حافظ

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

که تاب من به جهان طره فلانی داد

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا

درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

شکسته وار به درگاهت آمدم که طبیب

به مومیایی لطف توام نشانی داد

تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش

که دست دادش و یاری ناتوانی داد

برو معالجه خود کن ای نصیحتگو

شراب و شاهد شیرین که را زیانی داد

گذشت بر من مسکین و با رقیبان گفت

دریغ حافظ مسکین من چه جانی داد

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: دیشب بنفشه، با گل سرخ سخن می گفت و نشانی درستی داد که زلف فلان کس (یار) مرا در جهان به تب و تاب انداخت.

بیت 2: دلم گنجینه اسرار زیادی بود اما دست تقدیر و سرنوشت در آن را بست و کلیدش را به محبوبی دلستان سپرد.

بیت 3: من به آستانه تو، شکسته و خمیده آمدم زیرا که طبیب، داروی شکستگی مرا، مهربانی تو دانست.

بیت 4: آنکس که دست عدل و بخشش او به ناتوانی یاری رساند امید که بدنی سالم، دلی شاد و خاطری آسوده داشته باشد.

بیت 5: ای نصیحتگر، برو خود را معالجه کن، شراب و زیباروی شیرین کار، به چه کس زیان می رساند.

بیت 6: یارم از برابر من درمانده، گذشت و با مراقبان خود گفت: افسوس بر حافظ بیچاره که چه سخت جان داد.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

مقدمات رسیدن به مراد دل شما مهیا شده است. دست روزگار همه چیز را رو به راه کرده و درهای بسته به روی شما باز خواهد شد. دوباره دلتان شاد خواهد شد و روحیه شادی به دست خواهید آورد؛ فقط مواظب باشید که رقیبان این بار هم تمام سرمایه شما را از بین نبرند. رازهایتان را پیش خود نگه دارید و پیش هر کسی بازگو نکنید.