غزل شماره 102

فال حافظ

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد

من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

کارم بدان رسید که همراز خود کنم

هر شام برق لامع و هر بامداد باد

در چین طره تو دل بی حفاظ من

هرگز نگفت مسکن مالوف یاد باد

امروز قدر پند عزیزان شناختم

یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

خون شد دلم به یاد تو هر گه که در چمن

بند قبای غنچه گل می‌گشاد باد

از دست رفته بود وجود ضعیف من

صبحم به بوی وصل تو جان بازداد باد

حافظ نهاد نیک تو کامت برآورد

جان‌ها فدای مردم نیکونهاد باد

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

معنی‌ بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1: دیشب باد از احوال یار سفر کرده مرا باخبر کرد من نیز به مژدگانی دل خود را به باد می سپارم، هر چه پیش آید خوش آید.

بیت 2: کارم به آنجا رسیده که شبها آذر درخشنده و شرار سینه را و هر بامداد، آه سرد را همراز خود سازم.

بیت 3: در چین و شکن گیسوی تو، دل بی پروای من، هرگز نگفت که از سینه تو که مسکن خو گرفته من است، یاد باد.

بیت 4: اینک ارزش پند عزیزان را فهمیدم، خدایا روان پندگوی ما را تو شاد گردان.

بیت 5: هرگاه که در چمن بند قبای غنچه گل توسط باد باز میشد و گل میشکفت، دلم از یاد تو، غرق خون میشد.

بیت 6: پیکر ناتوان من از دست رفته بود که ناگاه باد صبحگاهان بوی وصل تو آورد و مرا جان دوباره داد.

بیت 7: حافظ، سرشت پاکت، تو را به مرادت می رساند، جانها به قربان انسانهای نیکونهاد باد.

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

شرح و تفسیر بیت های‌ غزل‌ حافظ

بیت‌ 1:

بیت 2:

بیت 3:

بیت 4: 

بیت 5:

بیت 6:

بیت 7:

تصویر حافظ نتیجه فال حافظ:

دست از فعالیت و امیدواری بر ندار. به کسی علاقه مندی و به او قول داده ای بر سر عهد و وفای خودت ایستاده ای و می ترسی که او پایبند نباشد. به او اطمینان داشته باش تا او نیز به تو وفادار باشد. امیدوار باش که درعشق موفق خواهی بود و به وصال می رسی. زندگی خوبی در پیش خواهی داشت.